Tegels

Tegels zijn o.a. gemaakt van ceramiek en zijn al bekend vanaf het oude Egypte. De Egyptenaren, de Syriers en de Perzen bekleedden de wanden van hun tempels met in de oven gebakken tegels, versierd met prachtige composities van vormen en kleuren. In Spanje hadden de oorspronkelijke bewoners al verstand van ceramische tegels, en toen de Romeinen de schiereilanden veroverden stopte de ontwikkeling niet. Maar de tegels zoals we deze vandaag de dag kennen zijn voortgebracht en ontwikkeld door de Arabieren, wat weer te zien is in de paleizen en huizen die zij nalieten.

Met de overheersing van de Almohaden in Spanje gedurende de 12e en 13e eeuw, begon de opleving van de productie van de tegel. Het woord wandtegels (azulejos) komt voort uit het Arabische al en zuleycha wat betekent geglazuurde baksteen/tegel. Het handelscentrum werden Madrid en Sevilla, en specifiek Triana. De groene tegels en mozaïeken van de Gouden Toren zijn afkomstig uit de eerste primitieve wandtegelbakkerij, gebouwd rond het jaar 1200. Er kwamen drie verschillende werkwijzen om de tegels te produceren: de vlakke wandtegels, de geholde tegels en de tegels met gedroogd touw. Deze variaties bestaan nog steeds.

Toen AndalusiË werd veroverd door Castilië, heeft men schriftelijk de vorming van de gildes vastgelegd. De ambachtelijke gildes uit de Middeleeuwen werden verder ontwikkeld ten behoeve van alle ambachtelijke werkplaatsen uit die tijd waar de tegels vervaardigd werden. Bijvoorbeeld in Sevilla, na de verovering door Ferdinand III vaardigde hij een aantal verordeningen uit waarin hij verplicht stelde dat ieder gilde in een straat met zijn of haar naam diende te wonen: in dit geval behoorden de ceramisten die de tegels maakten tot de pottenbakkersgilde. Het gilde van de pottenbakkers werd heel belangrijk in de 14e en 15e eeuw. In de achtergebleven geschriften stond vermeld dat dit gilde in Sevilla een eigen ziekenhuis had voor de behandeling van de zieken in dit beroep. Naast Triana zijn er in Zuid-Europa nog andere belangrijke productiecentra van tegels in de 14e en 15e eeuw. Toledo Manises (Valencia) en Muel (Zaragoza), met een sterke verankering van de productie van geglazuurde tegels in Toledo en Triana in de 15e eeuw. Heden ten dage worden overal ter wereld tegels vervaardigd, ook in de ruimtevaart is men met ceramieke tegels bekend.

Toen Andalusie werd veroverd door Castilie, heeft men schriftelijk de vorming van de gildes vastgelegd. De ambachtelijke gildes uit de Middeleeuwen werden verder ontwikkeld ten behoeve van alle ambachtelijke werkplaatsen uit die tijd waar de tegels vervaardigd werden. Bijvoorbeeld in Sevilla, na de verovering van Ferdinand III vaardigde hij een aantal verordeningen uit waarin hij verplicht stelde dat iedere gilde in een straat met zijn of haar naam diende te wonen: in dit geval behoorden de ceramisten die de tegels maakten, tot de pottenbakkers gilde. De gilde van de pottenbakkers werd heel belangrijk in de 14e en 15e eeuw. In de achtergebleven geschriften stond vermeld dat deze gilde in Sevilla een eigen ziekenhuis had voor de behandeling van de zieken in dit beroep Naast Triana zijn er in zuid europa nog andere belangrijke productiecentra van tegels in de 14e en 15e eeuw. Toledo Manises (Valencia) en Muel (Zaragoza), met een sterke verankering van de productie van geglazuurde tegels in Toledo en Triana in de 15e eeuw. Heden ten dagen worden overal ter wereld tegels vervaardigt, ook in de ruimtevaart is men met ceramieke tegels bekend.

Een vrijblijvend persoonlijk advies? Neem nu contact met ons op